Het is alweer een halve eeuw geleden dat het jaren'80 tijdperk begon. De vraag is echter, is het ooit echt beëindigd? Het antwoord hierop wordt vandaag duidelijk gemaakt door de Nederlandse bands Tower en Roberto Jacketti & The Scooters. Een dubbelconcert dat vooraf, tussendoor en nadien muzikaal wordt verzorgd door DJ Christiaan Welker in een voor deze avond omgetoverde sporthal.
Nadat Christiaan het publiek wat heeft opgewarmd met befaamde tunes uit de jaren ’80 is het tijd voor Tower om het podium te betreden. Niet meer geheel in de oude bezetting, door wat veranderingen door de tijd, maar toch met drie van de oorspronkelijke band. Zangeres Marian Pijnaker, drummer Ton Hoogenboom en toetsenist Frans Wisse zijn al vanaf de start in 1982 erbij. De energieke bassist Ruth Jochems, gitarist en zanger Dimitri Versteeg en de gastachtergrondzangeressen Inge Rijnja en Katinka van der Harst maken de band compleet voor vanavond. Zoals ze zelf al aankondigden op hun website “Na een lange periode van stilte is Tower terug!”, en dat klopt zeker.
De nummers – met vooral hun hit ‘See You Tonight’ – klinken nog overbekend in de oren van de in groten getale opgekomen toeschouwers. De energie en ook het plezier van de band spat van het podium af. De bandleden zoeken elkaar op en maken veel contact met de zaal, wat zorgt voor een mooie chemie. Wellicht klinkt niet alles exact zoals in de jaren ’80, het is toch een heerlijk gevoel weer even in die tijd te zijn. Het basisdrietal wordt mooi versterkt met de “nieuwkomers” die perfect in deze band passen en het plaatje compleet maken. Met de achtergrondzangeressen erbij heeft Tower zelfs een nog mooiere aanvulling voor deze perfect gestarte avond. Het publiek danst, zingt en – dankzij aanwezigheid van de bar – drinkt op een mooi begin!
Het publiek wordt lekker op stoom gehouden door DJ Christiaan, waarna het zestal van Roberto Jacketti & The Scooters het podium opkomt. Het is echt een bijzondere band die elk genre tot in de punten toe verzorgd aflevert. Of het nou swingt, rockt, jazzt, ska-t, ballades brengt of zelfs hardrockt, alles zorgt voor een goede sfeer in het dansende publiek. De band heeft enorm veel plezier en brengt mooie anekdotes over nummers die de setlist niet haalden door loting (en die ze dan weer toch spelen). Toch leuk om een stukje AC/DC in de stem van multi-talent Erik van der Hoff te horen.
Niet alle nummers van de setlist zijn even bekend voor het publiek, maar zodra het langverwachte ‘I Save the Day’ wordt gespeeld gaat de zaal helemaal los. Na 40 jaar kent iedereen de tekst nog woord voor woord. Als daarna Neil Diamond zijn klassieker ‘Sweet Caroline’ en op verzoek van de drummer ook The Scene’s ‘Iedereen is van de Wereld’ wordt gespeeld, gaat de zaal helemaal los. Christiaan heeft het daarna dan ook niet moeilijk de zaal te vermaken, want de avond is al geslaagd.
Het is sowieso heel knap dat bijna 50 jaar na dato deze beide bands het hun bekende sfeertje zo goed terug kunnen brengen. Het antwoord op de vraag die we eerder stelden, is dan ook dat de jaren 80 nog niet afgesloten zijn, maar nog steeds springlevend worden gehouden door bands als deze. En wat ons betreft mag dit ook zeker zo blijven.
© Daniël Nijveldt
