Het is voor de vijfkoppige Nederlandse formatie Molstone even inschikken tussen de instrumenten van het hoofdprogramma als ze het podium betreden van de ‘Arena’ zaal in poppodium Neushoorn in Leeuwarden. Met een kort intro komen de klanken van de toetsen en snaren tot leven. De rockband heeft stevige Deep Purple invloeden in hun muziek die met hun lange nummers goed opgebouwd wordt. Ze nemen wel een risico met het nummer ‘Slave to Technology’, want juist op dat moment laat de techniek ze in de steek… maar zelfs zonder gitaar blijft Molstone boeien en wanneer de versterker de gitaarklanken weer doorgeeft – precies op tijd voor een geweldige solo – laat de band het publiek genieten. Dit optreden stond in het teken van hun nog te verschijnen album, dat nu al nieuwsgierigheid opwekt naar de rest van hun muziek.
Hierna wordt het podium verder volgebouwd om de totaal 11 personen van The Ayreon Project te kunnen huisvesten. Met toetsen (Joop de Rooij), synths (Rutger Vlek), drums (Dominic Pongers), gitaren (David Marquart Scholtz (tevens zanger) en Vincent van Zwieten), basgitaar (Reinier van Zwieten), viool (Nerea Gimeno), cellist (Ivan Torres) en een diversiteit aan blaasinstrumenten (Thirza Fekkens). Gesproken over Thirza; samen met Jan Willem Ketelaers en Nikky Sriamino verzorgt ze de vocale partijen. Het podium is vol, maar gelukkig stopt het de artiesten niet van bewegen en genieten, al zwiept soms een gitaar bijna iemand anders omver.
De setlist brengt ons kriskras door de Ayreon tijdlijn. Oud en nieuw wisselen elkaar af, waardoor deze avond boeiend blijft. Doordat elk van de zangers hun eigen stemgeluid heeft, is het van tevoren niet altijd gezegd wie wat gaat zingen en dat geeft soms leuke verrassingen. Zo nemen Nikky en Thirza bijvoorbeeld beide hun deel van de grunts voor hun rekening, wat zeker bij ‘Cosmic Fusion’ een mooi samenspel oplevert.
Er heerst binnen het elftal een schitterende samenwerking en een zichtbaar respect voor elkaar. Dit wordt regelmatig uitgesproken wanneer elk van de bandleden gedurende de set aan het publiek wordt voorgesteld door een van de collega’s. Ook is er veel plezier tijdens het spelen, wat duidelijk te zien is en ook vaak met het publiek wordt gedeeld. Als er een solo wordt vergeten en de timing even verkeerd loopt, wordt de band daarna nog scherper en groeit het niveau hoorbaar. De soms ingewikkeld opgebouwde en technisch complexe nummers van Ayreon worden niet geschuwd en dat wordt gewaardeerd. Het publiek geniet van de energie die van het podium de zaal in rolt, en vervolgens weer terug wordt gegeven aan de band.
Het zijn grote schoenen om te vullen om in de muziek van Ayreon te stappen, maar daar slaagt dit project deze avond zeker in. Met lekker klinkende gitaarsolo’s, strakke ritmes en tot in de punten verzorgde toetsen is er al een solide basis die wordt aangevuld met strijkers en zang. De stemmen passen goed bij de muziek en maken het helemaal compleet. Met ‘Comatose’ wordt een duet tussen Jan Willem en Thirza neergezet dat voor ons wel een van de hoogtepunten van deze avond mag worden genoemd.
Behalve zang doet Thirza deze avond ook de blaasinstrumenten die bij de muziek van Ayreon hoort. De dwarsfluit mag natuurlijk niet ontbreken, maar ook is er vanavond een debuut voor de bariton, die ze pas recentelijk begonnen is om te leren spelen. Als dan ook een didgeridoo wordt gepakt weet het publiek al dat ‘Loser’ gaat worden gespeeld. Dit is een krachtige uitvoering van het nummer waarbij Nikky de hoofdrol glansrijk op zich neemt. Het publiek geniet en zingt en grunt lekker mee.
Als hierna de omschakeling naar ‘Day Eleven: Love’ komt, staat de complete band met alle vocalisten op het podium. Het is het laatste nummer van een avond in teken van Ayreon. Een heerlijke avond die het publiek al opwarmt voor de maand september, wanneer Ayreon vijf uitverkochte concerten in 013, Tilburg geeft. Als afterparty op de eerste dag, vrijdag 12 september 2025, zal dit project voor de laatste keer het podium van Hall of Fame in Tilburg gaan betreden.
© D.G. Nijveldt
