Het lijkt er op dat IJSLAND 2 het tweede album is van het duo Abel (van Gijlswijk, van Hang Youth) en Sef (Yousef Gnaoui). De Vlaamse DJ Faisal (Chatar) hoort daar echter vanaf het eerste album bij. IJSLAND is daarmee ook de naam van dit trio dus, en zoals Sef zegt; “IJSLAND is geen band, het is een beweging.”. Mensen die wat gekocht hebben bij de merchandise lopen dan ook niet in een shirt van Sef en Abel, maar in een shirt met IJSLAND, in koeienletters.
Hoeveel stampij kan je maken om je punt te maken? Het kent geen bovengrens, meenden we bij hun show op DTRH eerder dit jaar. De beats van Faisal zijn harder en weirder dan je je kunt voorstellen, de teksten van Sef shockerend en de strot van Abel zorgt dat de anti-kapitalistische boodschappen tot in je verste beenmerg wordt gestampt. Dat laatste was ons ook al duidelijk gemaakt bij de show van Hang Youth, Abel zijn band, op datzelfde festival in 2025. Hij is zeer activistisch. Dat Faisal zeer opzwepend te werk gaat hadden we daar eveneens mogen beleven. In no-time staat de tent op zijn kop.
Op het album IJSLAND 2 komen ongefilterde politieke perspectieven voorbij, en evengoed politieke kopstukken. Met hun maatschappelijke onderwerpen, quotes, observaties en gedachtegangen plaatst deze band zich in het hart van relevante maatschappelijke en mondiale ontwikkelingen. Zowel oude als nieuwe. Sunday Bloody Sunday komt in dezelfde zin voor als Black Friday. Het nut van (giftige) bollenvelden en weilanden vol koeien wordt met de grond gelijk gemaakt. Geen medelijden met de boeren, wel met de vluchtelingen. De manier waarop er creatief met taal wordt gespeeld en een scheut humor zorgen ervoor dat een schoolmeester toon niet de boventoon gaat voeren. Met zelfspot en een spiegel wordt de westelijke moraal van het consumerende ik-tijdperk pijnlijk blootgelegd; ‘Als de oorlog uitbreekt, mag ik dan nog naar de winkel?’.
Het overwegend jonge publiek (20-25 jaar) verzamelt zich op de zaalvloer. Dit is geen zitconcert. Mensen die wel zitten gaan als vanzelf staan. Eigenlijk gelijk al bij het eerste nummer, welke ook de opener is van het album. Grimmige bassen bij een volledig verlichte zaal. Gelukkig gaat het licht wel uit bij ‘Don’t Believe De Krant’. Het publiek kent opvallend veel teksten en lijkt ook te weten wat er verwacht wordt. Iedereen gaat collectief door de knieën. 'Boeke', een sympathieke ode aan het lezen van een boek, maakt duidelijk hoeveel gevoel voor ritme en rijm Sef heeft.
Ondanks dat, op een handjevol mensen na, iedereen staat blijft de band herhalen dat zitten niet de bedoeling is. Abel noemt de fans van het eerste uur, die ruim van te voren al vooraan staan, 'stijve mensen’. De springers uit de moshpit moeten ze maar komen wegduwen.
Het met ‘kankerlijers’ doorspekte ‘Likken A/D Laars’ wordt enthousiast meegezongen. De hardheid wordt zo nu en dan ook verzacht met lieve teksten. Sef wijst elke keer iemand aan als hij zingt “Ik houd van jou”. Als Sef en Abel van het podium komen en voor het hek kalm hun partijen zingen is het zelfs intiem. Als het publiek stil moet zijn, dan is ze dat. Maar dit gaat ook zo weer over en waan je je in een kolkende moshpit of onderdeel van een uitgelaten après ski sfeer. ‘Oppbots’ heeft een heerlijke flow waarin het spel met taal, herhaling, klank en ritme erg goed uitpakt. Ook met een erg relevante originele tekst over AI. Het hoogtepunt van de show zit aan het einde. Als in ‘Tijdsgeest’ het publiek in zijn geheel van voor naar achter schuift en terug. Het nummer heeft hitpotentie door een briljante melodie en de manier waarop de opmerkelijke karaktertrekken van het personage in het nummer worden opgesomd.
En het publiek? Dat is het enthousiasme zo luid aan het kenbaar maken dat alleen daarvoor al oordoppen een pre zijn.
Zo neemt IJSLAND je mee naar alle uitersten. De beats zijn hard, melodieën sterk en soms zelfs catchy. We missen een beetje het geschreeuw, de energie van Abel. Maar het tempo, de nummers worden vrijwel aan een stuk doorgespeeld, werkt erg goed. Er zijn bijna geen toelichtingen op nummers of op de meest recente (7 oktober) actualiteit. En zeker geen extra provocaties.
© Marten Siegers
