De grote zaal van Neushoorn in Leeuwarden staat vanmiddag centraal voor de CD-presentatie van de vijfkoppige band Molstone. Hun debuutalbum ‘Master of Illusion’ is vandaag dan echt uit. De band is er lang mee bezig geweest – ruim 2 jaar – en dat blijkt ook uit het resultaat. Zonder spoilers, want hierover lees je snel meer op onze site. Deze middag was het eerst tijd voor hun concert.
Als Nederlanders willen wij muziek vaak in een hokje plaatsen, maar dat is niet eenvoudig voor de muziek van deze band. Het is inderdaad wel progressieve rock, zeker gezien de 8 keyboards die op het podium staan, maar met symfonische en orkestrale invloeden, melodieuze zang en veel toetsen- en gitaarwerk. De mannen zijn al goed op elkaar ingespeeld en zijn van een hoog niveau, wat best uniek is gezien dit pas hun eerste album is. De band, bestaande uit vocalist en toetsenist Sieberein Schaaf, toetsenist Jan Bulthuis, gitarist Bobby Veenstra, bassist Mol Mulder en drummer Klaas Hingst, worden vandaag vergezeld door Sander Grupstra, die op gitaar speelt.
Samen met Bobby wisselt Sander de gitaarklanken perfect af wat van toegevoegde waarde is op deze muziek en het de nummers nog meer diepte geeft. Alle complexe muziekstukken worden feilloos gespeeld. Met mooie symfonische toetsensolo’s van de beide mannen die technisch goed in elkaar steken en feilloos overgaan in strakke ritme sessies. Het voelt bijna on-Nederlands goed aan.
Alle nummers van het album komen aan bod en Sieberein vertelt waar ze over gaan met wat achtergrondinformatie. Daarin wordt hij ondersteund door Willem “Waldpyk” de Vries (bekend van Noardewyn Live). Dit geeft een mooi extra kijkje in de opbouw van de nummers. Hun eigen nummers zijn erg afwisselend. De lange typische progressieve nummers zijn voor ons wel de toppers van de middag waarbij alles bij elkaar komt tot één geheel. Vooral het laatste nummer, getiteld ‘Mind Sculpture’, mag voor ons het hoogtepunt worden genoemd.
Deze middag wordt hun muziek afgewisseld met een aantal klassieke progressieve nummers, zoals ‘Ruthless Queen’ van Kayak, waarvoor Bert Heerink – die we nog kennen als voormalig zanger van Vanderberg – als gastzanger het podium op komt. Een extra toevoeging zijn een tweetal dansers, Alice Leoni en Ludovico Murgia, die twee instrumentale nummers voorzien van dans. Willem legt uit dat de enige cover op het album, ‘Heavy Weight’, erop gekomen is omdat deze heel betekenisvol is voor Mol zijn vriendin Monique, die haar zoon tijdens een vakantietrip heeft verloren. Dit nummer werd gedraaid op zijn uitvaart en liet een herinnering achter. De zaal valt stil, zelfs bij de bar, en met kippenvel wordt geluisterd naar dit nummer dat door de dansers emotioneel wordt uitgevoerd.
Alsof er nog niet genoeg gebeurt op het podium komen de achtergrondvocalisten Gina de Wit, Sjoukje Taussant en Luud Hietkamp bij een aantal nummers erbij. Al met al staat alles deze middag als een huis. En als dan toch wat misgaat, dan laat Bert Heerink zien dat hij ook maar een mens is. Gelukkig kent het publiek ‘Kyrie’ van Mr. Mister maar wat goed en zingt het vrolijk mee. De middag is hierna dan ook echt voorbij. Het album is gevierd en de band mag met recht trots zijn op wat ze hebben neergezet. Het hokje is progressieve muziek, maar eigenlijk zou er een apart vakje gelabeld ‘Molstone’ moeten zijn, want dat hebben de mannen zeker verdiend.
© D.G. Nijveldt
