Kristoffer Gildenlöw – [Humanised]
9 tracks
Releasedatum: 29 mei 2026
De in Zweden geboren – en in Nederland wonende – Kristoffer Gildenlöw kan je kennen van Pain of Salvation waar hij tussen 1994 en 2006 actief in was als bassist, maar daarmee doen wij hem te kort. Met alweer zijn zesde soloplaat heeft hij zich al jaren stevig gevestigd als een artiest die zich niet laat categoriseren, maar zijn eigen unieke werk maakt. Hij laat hierin horen dat hij uit een breed spectrum aan invloeden kan putten om zijn eigen en vooral unieke geluid neer te zetten. Met zijn kenmerkende warme en intrigerende zang zet hij de basis neer van een boeiend album. Zelf zegt hij hierover: “Alles heeft zijn tijd en plaats en nu was het moment om een zwaarder album te schrijven. Sommige nummers heb ik al jaren in mijn hoofd, wachtend om opgenomen en uitgebracht te worden… en nu was ik er klaar voor.”
Elk van zijn soloalbums heeft een eigen muzikaal en tekstueel thema en voor dit album is het een spiegel dat voor de moderne mens wordt gezet. Met overproductie, overconsumptie, oppervlakkigheid, hebzucht en in- en exclusiviteit schuwt hij geen zware thema’s. Hij plaatst ze in een perspectief dat niets ooit hetzelfde zal blijven, maar dan ook echt niets. Het verklaart de donkerheid in nummers als ‘Landfill’ waar zware drums en gitaarriffs sterk vertegenwoordigd zijn. Het zingen is soms melodisch en soms strak en bijna als gesproken. En als daarna ‘The Almosts’ aan bod komt draait de spiegel naar een andere stand en wordt het volgende verhaal verteld. Met een meer ingetogen start en een besmettelijk refrein. Het nummer heeft een langzame opbouw naar een emotionele climax.
Op dit album heeft Kristoffer meer gewerkt met echte instrumenten en organische klanken in plaats van samples. Daarvoor maakt hij gebruik van gastmuzikanten. Als multi-instrumentalist heeft hij een scherp instinct voor wanneer externe spelers iets extra’s aan de muziek kunnen toevoegen. Zo is Leo Margarit (Pain of Salvation, For All We Know) op de drums te horen en speelt Daniel Magdič (ook uit Pain of Salvation) te horen in ‘Landfill’ met een gitaarsolo. Op ‘The Fields’ is opkomend gitarist Thijmen van der Meer te horen. Onze landgenoot is ook opgenomen in de liveband voor de promotietour volgende maand. Door deze mannen krijgt het album nog extra karakter en nuance in die nummers waar het het meest nodig is.
Doordat Kristoffer werkt met afzonderlijke nummers binnen een rode draad geeft het door het album heen een sterke afwisseling in deze nummers. Met zwaar gitaarspel op zijn zeven snaren, aangevuld met stuwende riffs en wisselende maatsoorten, is de plaat merkbaar zwaarder dan zijn vorige releases. Met sterke teksten en diverse stijlen als progrock, sleazerock en zelfs doom weet Kristoffer een album te maken die echt als een compleet verhaal staat. Hij combineert met deze plaat zijn progressieve metal roots met melancholische singer-songwriterinvloeden en creëert daarmee muziek die eerder aanvoelt als een emotionele reis dan als een traditionele progplaat. Wij geven je hierbij wel een waarschuwing, want [Humanised] is een plaat die je beslist vaker wilt horen en dat komt goed uit, want komende maand staan er concerten gepland op 5 juni in SPOT/De Oosterpoort in Groningen en 6 juni in Poppodium Boerderij in Zoetermeer.
Tracklist
1, Rendering
2. Nothing Lasts Forever
3. Landfill
4. The Almosts
5. Intermezzo
6. Nothing Stays the Same
7. The Fields
8. Before I Fail Asleep
9. Binary
© Daniël Nijveldt