Op de zondagmiddag van Pinkpop krijgen we onverwachts de vraag of we op korte termijn een interview kunnen inplannen met de Amerikaanse Leila Lamb, en hier zeggen we natuurlijk geen nee tegen. Haar muziek laat zich lastig vastpinnen op één genre, maar met echo’s van Radiohead en Kate Bush is meteen duidelijk: haar theatrale liveshows zijn allesbehalve ingetogen.
In dit gesprek proberen we dichter bij haar wereld te komen. Wie is ze, en hoe sijpelt die wereld door in haar muziek?
Allereerst: hoe was de show?
“Oh my god, het was echt geweldig. Echt fantastisch. Ja, heel erg spannend ook.”
Hoe voelt het om op één van de grootste festivals van Nederland te staan? Pinkpop is tenslotte behoorlijk bekend.
“Ik ben zó ongelooflijk enthousiast en dankbaar. Ik had geen idee wat ik kon verwachten, omdat ik nog nooit op een muziekfestival ben geweest, laat staan iets als dit.”
Ook niet als bezoeker?
“Nee, nooit. Concerten natuurlijk wel, want dat is mijn werk, maar een festival heb ik nog nooit meegemaakt. Ze zijn altijd zo duur. Ik weet niet wat het hier kost, maar thuis… dat kan ik gewoon niet betalen. Dus dit is echt nieuw voor me, heel erg bijzonder. En het publiek hier is zo open en vriendelijk.”
Ja, Nederlanders zijn wel vrij makkelijk daarin. Ook als ze een artiest niet kennen denken ze: als het leuk is, dans ik gewoon mee.
“Ja! Dat is echt geweldig!”
Is dit ook je eerste keer in Nederland? En kom je nog eens terug?
“Ja! Absoluut, ik kom zeker terug. Ik wilde hier al heel lang naartoe, maar het is heel erg druk geweest omdat alles steeds maar doorgaat, dus ik heb nog niet echt kunnen landen en alles goed in me op kunnen nemen. Ik wil zeker nog een keer terugkomen, maar dan met meer rust. We kwamen aan, en ik moest me meteen omkleden—”
Ja, en je ziet er geweldig uit trouwens. We houden van je outfit!
“Dankjewel! Dit is van een vriendin van me, Caroline Scott, haar merk heet geloof ik dollpartsdollhouse… het is allemaal handgemaakt.”
Het ziet er echt prachtig uit, en ook heel fijn voor dit weer.
“Ik weet het! Ik dacht echt: moet ik dit wel aantrekken? Het voelt bijna alsof ik niks aan heb, maar dan kan ik het net zo goed zo laten.”
Leila Lamb
Stage 4 is best een klein podium, en het is ook nog eens het begin van een lange, warme festivaldag. Hoe zorg je dat zowel jij als het publiek mee blijft in je show?
“Ik kan me eigenlijk alleen focussen op wat ik zelf (in)breng. En mensen reageren daar meestal goed op. Als ik me goed voel en plezier heb, nemen anderen dat vaak over.
Er zaten mensen achteri, een beetje te hangen, en dat is oké. Dan ben ik gewoon even een soort kleine theatershow voor de dag. Zij chillen, of niet, en gaan daarna weer verder. Ik ben daar om lol te hebben, en dat werkt blijkbaar aanstekelijk. Ik wou dat ik iedereen gewoon wat koud water kon geven of een soort mist kon sprayen.”
Dat zou je eigenlijk moeten doen de volgende keer. Sommige mensen hebben zelfs waterpistooltjes mee, dat maakt het meteen wat interactiever. Ik las dat je gLAMB hebt opgezet, een plek voor jonge queer mensen om samen te komen en zichzelf te kunnen zijn. Wat was de reden om dat te starten?
“Ik kom uit Los Angeles, maar woon nu in Boston. Daar gebeurt iets heel interessants in het nachtleven en de underground scene, en ik wilde daar iets aan bijdragen. In de VS is het zo dat je pas vanaf 21 jaar mag drinken, maar ik wilde juist een plek maken waar je vanaf 18 jaar al gewoon uit kan gaan en kan dansen.
Met de politieke situatie daar nu is het allemaal best zwaar. Je kunt protesteren, stemmen, van alles doen, maar ik denk dat daar ook iets naast moet staan: vreugde, viering en community.
Ik hou ervan om me te verkleden, rare outfits te dragen, soms drag te doen. En ik merkte dat de mensen om me heen dat ook voelen. Dus ik wilde een plek helpen maken waar je gewoon kan komen, je uit kan dossen, je vrienden meeneemt en jezelf viert. Want voor veel mensen die niet in het ‘mainstream’ plaatje passen is dat geen luxe, maar een manier om te bestaan. Een manier om mensen te vinden waar je bij hoort.
Community is superbelangrijk. Ik merk dat zelf ook bij muziek. Ik heb het al mijn hele leven gedaan, maar als volwassene ga je toch nadenken: waarom eigenlijk? Voor mij zit het antwoord ook in verbinding maken en iets bijdragen aan cultuur. Ik denk dat muziek en kunst echt community bouwen en ik wil daar gewoon onderdeel van zijn. Vooral voor jonge queer mensen is het zo belangrijk om een plek te hebben waar ze zich veilig voelen en gezien worden.”
Leila Lamb
Ik vind het geweldig om in het publiek te staan en te voelen hoe het daar is. En als ik dan zelf op het podium sta, probeer ik altijd ook de mensen achterin te bereiken. Dat maakt het voor mij allemaal veel persoonlijker. Ik leer ervan, en het verandert ook hoe ik zelf optreed.”
In Nederland zijn er wel queer spaces, maar vaak vooral in de grotere steden. In kleinere plaatsen is dat toch anders.
“In Boston heb je ook mooie queer of drag nights, maar die zijn vaak 21+. En dat sluit juist jonge mensen uit. Daarom wilde ik iets maken waar zij ook terecht kunnen, omdat zij dat net zo hard nodig hebben.”
Ga je zelf ook graag naar shows als bezoeker? Hoe verschilt dat voor jou van op het podium staan?
“Vroeger werd ik daar soms bijna jaloers van. Dan wilde ik het liefst zelf op dat podium staan. Maar nu ik ouder ben, vind ik het juist heel fijn om te kijken. Het voelt bijna als research. Ik leer er zoveel van.
Ik vind het geweldig om in het publiek te staan en te voelen hoe het daar is. En als ik dan zelf op het podium sta, probeer ik altijd ook de mensen achterin te bereiken. Dat maakt het voor mij allemaal veel persoonlijker. Ik leer ervan, en het verandert ook hoe ik zelf optreed.”
Kun je vandaag nog andere optredens meepakken?
“Ja, ik hoop Die Spitz te zien op Stage 4. Ik ben daar echt benieuwd naar, onze kleedkamers liggen naast elkaar en ik dacht echt: aaah! En ik wil sowieso nog rondlopen. Ik hoorde zelfs dat er bij de band die nu speelt iets van 25 mensen op het podium staan…”
Je bent onlangs afgestudeerd, dus er komt misschien wat meer ruimte vrij. Wat kunnen mensen de komende tijd van je verwachten?
“Tijdens mijn afstuderen ben ik ook mijn EP gaan schrijven. Die komt eind van de zomer uit en heet ‘Pollyanna Cowgirl’. Ik heb hem zelf geproduceerd, dus echt helemaal van mij, samen met mijn gitarist. Ik rond hem nu af. Mijn eerste single is al uit, in juli komt er nog eentje, en daarna dus de EP. Daarnaast blijf ik in de VS werken aan gLAMB cage, en wil ik vooral blijven schrijven en spelen. Eerst een tour in de VS, en hopelijk daarna ook internationaal…”
Leila Lamb
Wij hopen met haar mee. Ben je benieuwd naar het optreden van Leila Lamb op Pinkpop? Klink dan op deze link, en vergeet vooral niet haar sociale media kanalen in de gaten te houden voor updates over nieuwe muziek en eventuele tours.
© Demi Luna Traas
Instagram: needspower
Spotify: Leila Lamb
Fotografie © Corinne Jansen-Vulders